Suriye ve Körfez'e Kuru Kayısı: Alıcı Ne İster?

Malatya kayısısının Arap pazarında eskiye dayanan bir yeri var. Buna rağmen Suriye veya Körfez’den gelen bir alıcıyla ilk konuşma çoğu kez fiyatta değil, ürünün tarifinde uzuyor: hangi ürün, hangi boy, hangi ambalaj, kilo neye göre sayılacak.

Bu yazı o konuşmayı kısaltmak için. Karşı tarafın neyi neden sorduğunu bilen satıcı, iki mesajda anlaşılan adam oluyor.

İlk ayrım: sarı kayısı mı, gün kurusu mu

Arap pazarı iki ürünü de alıyor ama ikisini aynı kefeye koymuyor. Açık renkli, kükürtlenmiş sarı kayısı raf görünümü isteyen kanala gidiyor; gün kurusu ise kükürtsüz ürün arayan alıcının malı. İki ürünün alıcısı, dili ve beklentisi ayrı.

Karşı taraf hangi kanala çalıştığını söylediğinde işin yarısı çözülmüş oluyor. Söylemiyorsa sormak gerekiyor — çünkü yanlış üründen numune göndermek, konuşmayı baştan başlatmak demek.

Boy numarası: Arap alıcının ilk sorusu

Kuru kayısıda boy, numarayla konuşulur ve Arap alıcı bu numarayı bilir. Jumbo ile 8 numara arasındaki fark, onun rafında ve fiyat listesinde ayrı satırlardır. Numaraların neye karşılık geldiğini boy ve kalibrasyon rehberinde topladık.

Bizim tarafta ürün talebe göre boylanabiliyor; alıcının tek boyda ısrarı varsa bunun yükleme takvimine etkisi baştan söylenir.

Kükürt seviyesi: hedef ülkenin sınırı neyse o

Sarı kayısıda alıcının sorduğu ikinci teknik konu kükürt. Her pazarın kendi üst sınırı var ve SO2 limitleri hangi ürünün hangi ülkeye girebileceğini belirliyor. Alıcının ülkesini öğrenmeden bu soruya cevap verilmez; ülke belliyse konuşma kısa sürer.

Pazarlığın asıl düğümü: tartı ve nem

Bu pazarda konuşmaların fiyat yüzünden koptuğu az görülür. Kopma noktası çoğunlukla kilodur: nemi yüksek ürün yolda kilo verir, varış kantarı çıkış kantarını tutmaz ve tartışma başlar.

Kilo saymak basit iş sanılır. Değildir. Bunun önü yüklemede alınıyor: çıkış tartısı belgelenir, nem beklentisi baştan konuşulur, hangi kantarın esas alınacağı sipariş yazışmasına yazılır. Üçü birden yapıldığında, mal yüklendiği andan alıcının deposuna indiği ana kadar iki tarafın elinde aynı rakamlar durur ve varışta konuşacak şey kalmaz. Alıcının bu konudaki hassasiyeti kaprisi değil tecrübesidir; ciddiye alan satıcıyla ikinci siparişi konuşur.

Ambalaj: koli mi çuval mı

Kendi markasıyla paketleyen ya da rafa ürün veren alıcı karton koliyle çalışır. Toptan iç dağıtım yapan tarafta çuval da konuşulur. İkisinin yükleme düzeni ve hacmi farklı olduğundan ambalaj sorusu “detay” değil, sevkiyatın planını değiştiren bir karardır ve baştan netleşmesi gerekir.

Suriye ile Körfez’in yolu ayrı

İki pazar aynı ürünü alsa da sevkiyatın şekli ayrışıyor. Suriye tarafı karayoluyla çalışır: kamyon yüklenir, sınır kapısından geçer, mal birkaç güne alıcının deposundadır. Bu hızın karşılığında sınır kapısındaki yoğunluk değişkendir ve takvimi tek başına oynatabilir.

Körfez tarafı ise liman ve konteyner işidir. Yol daha uzundur ama takvimi daha öngörülebilirdir; buna karşılık konteyner istifi, kolinin dayanımı ve yükleme planı baştan daha sıkı kurulur. Aynı ürünü iki pazara birden çalışan alıcı varsa, iki sevkiyatın ayrı planlandığını bilmesi işi kolaylaştırır.

Numune isteyene ne diyoruz

Ciddi bir toptan görüşmede numune talebi anlaşılır bir taleptir ve değerlendirilir. Bizim usulümüz şu: numune, konuşulan boy ve üründen hazırlanır; bedeli ve kargo tarafı görüşmede netleştirilir. Fotoğrafla ilerlemek isteyen alıcıya da güncel partiden çekim gönderilir — çoğu konuşma önce fotoğrafla, gerekirse numuneyle ilerliyor.

Sevkiyat ve sınır

Süre sorusuna tek rakamla cevap veren, o rakamı tutturamadığında güven kaybeder. Süreyi belirleyen üç şey var: ürünün hazır stokta olup olmadığı, istenen boy için ayrıca boylama gerekip gerekmediği ve sınır kapısındaki o haftaki yoğunluk. Bu yüzden gerçekçi tarih, sipariş netleşirken verilir.

Takvimin bir de mevsim tarafı var: Ramazan öncesi dönemde kuru meyve talebi sıkışır. O pencereye mal yetiştirmek isteyen alıcının erken konuşması iki taraf için de rahatlıktır.

Evrak tarafı

Menşe ve sağlık evrakı dahil ihracat belgelerinin neler olduğunu ayrı bir rehberde anlattık. Alıcının ülkesine göre istenen ek belge değişebiliyor; hangi belgenin gerektiği sipariş aşamasında ülkeyle birlikte netleşir. Evrak işi sonraya bırakılmaz, yükleme planıyla birlikte yürür.

Biz nasıl çalışıyoruz

Kayısıyı üretim bölgesinden alıyor, kendi depomuzda tutuyoruz. Sarı kayısı ve gün kurusu iki kanalı da konuşuyoruz; boylama talebe göre yapılabiliyor.

Suriye veya Körfez tarafına çalışıyorsanız şu dört bilgiyi yazmanız yeterli: ürün (sarı mı gün kurusu mu) · boy numarası · tahmini tonaj · teslim yeri. Bu dördü belli olduğunda size ürünün o dönemki durumunu ve gerçekçi bir yükleme penceresini açıkça söyleriz.